За дэананімізацыю супрацоўнікаў дзяржаўных органаў і сілавікоў Паўла адправілі ў ПК-22 на тры з паловай гады. Прымусіўшы напісаць прашэнне аб памілаванні, супрацоўнікі органаў працягвалі і на волі ціск і нагляд. Павел быў вымушаны з'ехаць з Беларусі.
Акцёр вымушана пакінуў Беларусь пасля прысуду, чакае дазволу на працу і мае вострую патрэбу ў падтрымцы на час, пакуль не можа зарабляць.
Беларускі добраахвотнік «Енот», служачы інструктарам тактычнай падрыхтоўкі ў складзе ВСУ, рыхтуе навабранцаў да рэальнага бою. Збор – на генератар, зарадную станцыю і абаграванне для заняткаў у холадзе і без электрычнасці.
Беларуская журналістка Алёна Дубовік адна выхоўвае траіх дзяцей у Літве. Па прычыне спрэчкі з былым арэндадаўцам ёй пагражаюць вялікія кошты судовага разбіральніцтва. Алёне патрэбна дапамога, каб абараніць сябе і не апынуццаў ў пастцы пазычак.
Беларуса вымусілі з'ехаць са сваёй краіны ўжо пасля таго, як ён адбыў увесь свой тэрмін як палітзняволены. Яму прыйшлося пакінуць адну сваю маці, якая хварэе анкалогіяй.
Пасля чатырох гадоў у зняволенні за дапамогу беларусам у мяне атрымалася з'ехаць за мяжу і вывезці сям'ю, і зараз ужо мы маем патрэбу ў вашай падтрымцы.
Пасля годa с паловай у зняволенні пінчук Уладзіслаў Наварыч з'ехаў з Беларусі. Цяпер ён чакае рашэння аб прадастаўленні міжнароднай абароны і яму патрэбна падтрымка на арэнду, медыцынскую дапамогу і базавыя выдаткі ў першыя месяцы на волі.
У 2020 годзе Марыя* выходзіла на пратэсты і ўдзельнічала ў страйку. Цяпер жанчына ў роспачы: былой палітзняволенай складана знайсці высокааплатную працу, грошай не хапае, а на ёй дзіця, якога Марыя гадуе адна.
Георгій – невідушчы студэнт 4-га курса ЕГУ. Па прычыне страты гранта ён можа згубіць магчымасць працягнуць навучанне. Гэты збор – шанец для Георгія скончыць вучобу і атрымаць дыплом.
Праваслаўны святар і заснавальнік «Хрысціянскай Візіі» Аляксандр Шрамко звяртаецца па падтрымку для свайго шасцігадовага ўнука Мацвея, у якога цяжкая форма аўтызму.
На прадпрыемстве, дзе працуе Віктар*, зараз праблемы. Таму фінансавае становішча ў беларуса не лепшае, і сума штрафу для яго даволі адчувальная.
Сямейная пара пераехала ў ЗША праз пагрозу пераследу ў Беларусі. Нечакана жонка захварэла на рак і мае патрэбу ў экстранай падтрымцы для аплаты лячэння.
Канстанцін* шмат гадоў адпрацаваў у нафтахімічнай галіне. Гэта была стабільная праца і прадказальная будучыня, якая скончылася пасля выбараў 2020 года. Цяпер мужчына не можа з'ехаць з Беларусі і не можа ўладкавацца на працу, бо калісьці не застаўся ў баку.
Уся сям'я нашай гераіні пацярпела ад палітычных рэпрэсій. Сама яна ўжо адбыла тэрмін, а ейныя сваякі яшчэ ў руках рэжыму. Яе сястра імкнецца перамагчы анкалогію, знаходзячыся на «хатняй хіміі», брат адбываеце тэрмін, а сама дзяўчына разам з пляменніцай змагаюцца з выпрабаваннямі эміграцыі*.
Калі мужчына вызваліўся з калоніі, яго маці ўжо хварэла. Ён пасяліўся з ёй і даглядаў, але жанчына пражыла менш за год – і памерла на руках у сына.
У лютым мінулага году мастачка і актывістка Віялета Майшук атрымала доўгачаканы дазвол на жыхарства ў Славаччыне і ўладкавалася на працу. Жыццё пачало наладжвацца, але цяжарнасць рэзка ўсё змяніла: яе звольнілі, і цяпер яна засталася без зберажэнняў і магчымасці зарабляць.
Пасля збіцця ў карцары муж Юліі атрымаў І групу інваліднасці і дагэтуль патрабуе рэабілітацыі хрыбетніка. Ім удалося выехаць у Літву з дзецьмі. Іхняя дачка-падлетак вельмі цяжка пераносіць вымушаны ад’езд ды стрэс і мае патрэбу ў платнай псыхалягічнай дапамозе.
Праз тое, што дзіцяці патрэбна шмат увагі і сіл, Ірына не працуе. Сям'я жыве толькі на зарплату мужа, але спецыяльнае навучанне для хлопчыка ня з танных.
Актывіста партыі БНФ Уладзіміра Прадкіна з Рэчыцы асудзілі за інтэрнэт-публікацыі, у якіх знайшлі «рэабілітацыю нацызму». Пасля вызвалення мужчына быў вымушаны эміграваць і пачынаць жыццё нанава. Ён просіць аб дапамозе, каб выжыць у новых умовах.
Гомельскі актывіст хаваўся ў лесе ад арышту, аказаўся ў cлавацкай турме за прынцыповую пазіцыю, выйшаў на волю, атрымаў абарону і вярнуўся ва Украіну, каб аднавіць сваю праваабарончую і валанцёрскую дзейнасць. Яму вельмі патрэбна базавая падтрымка на першы час.
Пазаўчора маю маці падключылі да апарату штучнай вентыляцыі лёгкіх і да іншых сістэм забеспячэння жыццядзейнасці. Але мозг пашкоджаны незваротна, у нас застаўся толькі адзіны шлях. Я не ведаю, колькі ў мяне засталося часу. Можа, 5 хвілін, можа, 5 дзён, пакуль яе цела яшчэ прымае кісларод.
Той факт, што Дыяна – трансгендэрная жанчына, не пакінуў ёй шанцаў на спакойнае жыццё ў Беларусі. Пасля гвалту з боку сілавікоў, яна пакінула краіну і зараз мае патрэбу ў падтрымцы, каб атрымаць прытулак, прайсці курс лячэння ад ПТСР і пачаць жыць паўнавартасным жыццём.
Цэнтр Беларускай Салідарнасці – гэта юрыдычная, адукацыйная і культурная падтрымка для беларусаў у Польшчы. Сёння яго дзейнасць пад пагрозай. Цэнтру тэрмінова патрэбна фінансавая дапамога.