Прыватныя зборы

На момант напісання дадзенага тэксту мінула ўсяго 18 дзён пасля таго, як Яўген Чарвінскі выйшаў на волю. Цяпер ён знаходзіцца ў лагеры для бежанцаў і мае патрэбу ў дапамозе на адаптацыю, лекаванне зубоў, арэнду жытла.

Пасля майго вызвалення першы намеснік начальніка РАУС паведаміў мне, што калі раней ім перашкаджаў закон, то цяпер ён можа знішчыць мяне і ўсю маю сям'ю ўсімі незаконнымі спосабамі. У сувязі з гэтым нашай сям'і давялося экстрана з'ехаць з Беларусі.

Знаходзячыся ў Беларусі, Ірына Далідовіч была падвергнутая пераследу з боку сілавых структур, што заахвоціла яе з'ехаць разам з непаўналетнімі дзецьмі ў Польшчу. Там сям'я змагла атрымаць міжнародную абарону, аднак цяпер аказанне дапамогі было прыпыненае. Сям'я будзе ўдзячная падтрымцы, каб выйсці з цяжкога становішча.

У першы дзень вайны прадпрымальнік Аляксандр ахвяраваў свае сродкі на падтрымку ВСУ. Пасля гэтага яго затрымалі і асудзілі за «фінансаванне тэрарызму». Цяпер Аляксандр вымушана знаходзіцца ў іншай краіне і мае патрэбу ў дапамозе на адаптацыю для сябе і сваёй сям'і

Сёлета, ва ўзросце 54 гадоў, я была вымушаная экстрана пакінуць Беларусь, каб захаваць сваё жыццё. У снежні 2022 года спазнала рэпрэсіі праз пратэсную дзейнасць і была незаконна асуджаная.

Легендаваны збор
Збор вядзецца на атрымальніка ў Беларусі і легендаваны ў мэтах бяспекі.

Мая сям'я пацярпела ад рэжыму. Разам з мужам я была затрыманая па артыкуле 342.1, пасля — адбывала пакаранне ў РНПЦ Псіхічнага здароўя на прымусовым лекаванні. Мяне звольнілі за тое, што знаходжуся ў спісах МУС як «экстрэмістка».

Легендаваны збор
Збор вядзецца на атрымальніка ў Беларусі і легендаваны ў мэтах бяспекі.

25 лютага я быў асуджаны за публічную абразу супрацоўніка і пакараны 2 гадаіт абмежавання волі з накіраваннем. У маёй жонкі інваліднасць і яна мае патрэбу ў штодзённай дапамозе. За час, што я знаходжуся ў няволі — у жонкі назбіраліся вельмі вялікія даўгі.

Легендаваны збор
Збор вядзецца на атрымальніка ў Беларусі і легендаваны ў мэтах бяспекі.

Па вяртанні з калоніі, мяне чакалі новыя цяжкасці: у хаце былі ўзламаныя ўваходныя дзверы, якія не падлягаюць рамонту. У кватэры была выведзена са строю і разбітая сантэхніка. На працу, як экстрэмістку, не прымаюць.

Я з'яўляюся грамадска-палітычнай актывісткай і мамай, якая выхоўвае дзіцяці ў адзіноце. Праз пераслед і прыгнёт была вымушаная пакінуць краіну разам з дзіцем, дзе атрымала міжнародную абарону. Цяпер трэба аплаціць арэнду і зрабіць медагляд — МРТ галаўнога мозгу.

Іна Шырокая — шматдзетная маці пецярых дзяцей, якая выхоўвае іх у адзіноце. Іна была вымушаная з'ехаць ад пераследу рэжыму пасля турэмнага зняволення, арышту маёмасці і атрымання статусу экстрэмісткі #1712. Цяпер яна мае патрэбу ў падтрымцы для адбудовы жыцця ў іншай краіне.

Я – палітзняволеная ў вымушанай эміграцыі, з двума дзецьмі 12 і 18 гадоў. Мой старэйшы сын студэнт гэтак жа, як і я — не можа вярнуцца ў краіну праз пагрозу крымінальнага пераследу. Я была незалежнай назіральніцай на выбарах у жніўні 2020 года і актыўна выказвала сваю пазіцыю супраць дыктатуры і вайны ва Украіне.

Мы з'яўляемся шматдзетнай сям'ёй з сямю непаўналетнімі дзецьмі. Бацьку і мужа нашай сям'і асудзілі па артыкулах 369 і 130 ч.1 па «справе Зельцэра», далі вялізны штраф і амаль два гады пазбаўлення волі. З прычыны неабходнасці выплаты штрафу наша сям'я сутыкнулася з вялікімі цяжкасцямі.

Разам з сям'ёй мы былі вымушаныя ўцякаць ад рэжыму ў суседнюю краіну. Жыццё ў эміграцыі – тая яшчэ радасць, за гэты час я сур'ёзна думаў што лепш турма, але назад дарогі проста няма. Ведаю, што ёсць людзі, якім горш нашмат, чым маім дзецям, але мне больш няма, дзе звярнуцца па дапамогу.

Пасля вызвалення Ганна Вішняк, застаўшыся без працоўнай тэхнікі (ноўтбук, тэлефон) і зусім без рэчаў, была вымушана пакінуць радзіму. Ганна мае патрэбу ў падтрымцы для таго, каб пачаць жыццё з нуля, а таксама — на рэабілітацыю здароўя пасля перыяду зняволення (моцна разбурыліся зубы).

Аляксей Галоўкін быў затрыманы 3 снежня 2020 года. У яго 2 група інваліднасці (гемафілічная поліартрапатыя), і, нягледзячы на складаны дыягназ, — яго асудзілі па 4 артыкулах КК РБ на 3 гады калоніі ва ўмовах агульнага рэжыму.

Мяне завуць Андрэй Тупоўскі, разам з жонкай мы з'яўляліся актыўнымі ўдзельнікамі пратэсту ў Магілёве. На фоне псіхаэмацыйнага стрэсу, у маёй жонкі сталі з'яўляцца скаргі на перыядычнае «адключэнне прытомнасці», ёй быў пастаўлены дыягназ: генералізаванае трывожнае растройства, неўрастэнія, паўторныя сінкапальныя станы ў анамнезе.

Легендаваны збор
Збор вядзецца на атрымальніка ў Беларусі і легендаваны ў мэтах бяспекі.

Маці траіх дзяцей, актывістка «Еўрапейскай Беларусі», якая неаднаразова брала ўдзел у пратэстах 2020, адстойваючы свой выбар жыць у свабоднай і незалежнай Беларусі — патрапіла пад рэпрэсіі жорсткага дыктатара. 30 снежня была арыштаваная, а праз час яе занеслі ў «спіс тэрарыстаў».

Легендаваны збор
Збор вядзецца на атрымальніка ў Беларусі і легендаваны ў мэтах бяспекі.

Пасля 2020 года за сваё меркаванне і выказванне думак я быў звольнены з дзяржаўнага прадпрыемства цягам года ў дачыненні да мяне былі вынесеныя прысуды па трох крымінальных справах (арт. 369 КК РБ). У цяперашні час мая сям'я адчувае вялікія фінансавыя цяжкасці, ў тым ліку — даўгі за штрафы.

Сям'я Дзмітрыя Кулакова вымушана экстрана змяніць жыллё ў іншай краіне і мае патрэбу ў дапамозе для арэнды новага месца пражывання. Нядаўна маці Дзмітрыя было неабходна таксама тэрмінова з'ехаць з Беларусі праз палітычны пераслед.

Легендаваны збор
Збор вядзецца на атрымальніка ў Беларусі і легендаваны ў мэтах бяспекі.

Да ўзяцця пад варту наш сын жыў і працаваў у горадзе Санкт-Пецярбург, аднак па прыездзе ў адпачынак — яго арыштавалі. Да суда ён знаходзіўся пад вартай, а 26 кастрычніка быў прызнаны вінаватым па арт. 342.1, што прывяло да выраку — тры гады хатняй «хіміі».

9 ліпеня 2021 года была затрыманая Таццяна Астроўская, валанцёрка. Таццяна насіла перадачы для палітвязняў у СІЗА-1 і дасылала перадачы хлопцам на «хімію», што і стала прычынай крымінальнага пераследу.

Мяне завуць Ілля Міронаў, я з'яўляюся валанцёрам і ініцыятарам праекту «Пішыце лісты!». У сувязі з рэпрэсіямі я быў вымушаны пераехаць у бяспечнае месца, каб працягваць сваю дзейнасць там, бо ў Беларусі мне пагражала турма і прымусовае лекаванне.