Беларускі журналіст з’ехаў у Літву праз рызыку крымінальнага пераследу. Зараз ён ня можа знайсці працу па прафесіі і просіць дапамогі, каб аплаціць жыллё, побыт і прадукты.
Андрусю* 52 гады. Больш за 30 гадоў ён працаваў у незалежных беларускіх медыя: быў рэдактарам, журналістам, супрацоўнічаў з рознымі выданнямі, пісаў пра падзеі ў Беларусі і заставаўся ў прафесіі яшчэ з тых часоў, калі незалежная журналістыка ўнутры краіны магла існаваць адкрыта.
Пасля 2020 года ціск на незалежныя медыя і журналістаў рэзка ўзмацніўся. У 2022 годзе Андрусь сам трапіў пад рэпрэсіі. Яго затрымалі, дапытвалі па крымінальнай справе, канфіскавалі тэхніку і забралі дакументы.
«Фармальна я праходзіў па справе як сведка, але мне адразу далі зразумець, што ў любы момант статус можа змяніцца на «абвінавачанага», – дзяліцца беларус. – Як толькі з’явілася магчымасць, я зрабіў новы пашпарт, атрымаў візу і з’ехаў у Літву, каб застацца на волі».
У эміграцыі мужчына працягваў працаваць па спецыяльнасці. Спачатку трымацца ў прафесіі атрымлівалася: супрацоўнічаў з рознымі рэдакцыямі на ганарарнай аснове. Але за апошнія гады фінансавая сітуацыя ў беларускім медыясектары ў эміграцыі пагоршылася. Адны праекты закрыліся, іншыя скарацілі выдаткі і ганарары. Знаходзіць стабільную працу па прафесіі станавілася ўсё складаней.
«Так працягвалася да мінулага года – хаця і з цяжкасцю, але мне ўдавалася трымацца на пражыткавым мінімуме, а потым адмоў стала больш, – наракае журналіст. – Да таго ж рэдакцыі часцей выбіраюць маладзейшых супрацоўнікаў або не гатовыя браць чалавека на пастаянную стаўку».
Вынік – адсутнасць працы і заробкаў, калі нават шматгадовы прафесійны досвед больш не дапамагаў закрываць базавыя патрэбы.
Каб выжыць, Андрусь пачаў шукаць любую працу. Першы варыянт аказаўся няўдалым: абяцалі 50 еўра за дзень, а ў выніку плацілі толькі каля 20 еўра.
«Пасля некалькіх змен працы я ўладкаваўся на прадпрыемства па добраўпарадкаванні Вільні, па сутнасці – займаюся прыбіраннем гарадскіх вуліц. Але праца пакуль нестабільная: працоўных дзён мала, даход нерэгулярны. Аднак я не апускаю рук. Проста праз вымушаны перыяд беспрацоўя ўсе ашчаджэнні скончыліся, і закрыць бягучыя выдаткі проста няма чым».
Мужчына гатовы і далей працаваць не па спецыяльнасці, але яму патрэбны час, каб утрымацца ў Літве, не страціць жыллё і выбрацца з фінансавай ямы.
«Упершыню за шмат гадоў прашу аб падтрымцы, бо сам не ў стане аплаціць неабходны мінімум у выглядзе арэнды жылля і ежы, пакуль цяперашняя праца не пачне прыносіць рэгулярны даход».
*Гэта ананімны збор. Дзеля бяспекі мы змянілі імя героя. Выява згенераваная з дапамогай штучнага інтэлекту (ШІ).
Сума збору
€1950
€1500 — аплата жылля на 3 месяцы
€450 — прадукты