Жонка беларускага добраахвотніка, які загінуў у 2025 годзе на фронце, засталася адна з малым дзіцём у Кіеве. У яе няма падтрымкі, стабільнага даходу, а здароўе пасля родаў да канца не аднавілася. Сям'і патрэбна дапамога на жыллё, лячэнне і базавыя выдаткі.
Мяне завуць Кацярына Мірзоева. Я з Полацка, але пасля падзей 2020 года прыйшлося з’ехаць з Беларусі. Пяты год, з вясны 2021-га, жыву ў Польшчы, у Познані. Не люблю скардзіцца, але зараз такая сітуацыя, калі мне вельмі патрэбна падтрымка, каб перажыць аднаўленне пасля інфаркту.
Да затрымання Аляксандр працаваў на «Беларуськаліі», удзельнічаў у мірных пратэстах. Пасля выхаду з калоніі яго не пакінулі ў спакоі – і разам з сям’ёй мужчына вымушана пераехаў у Польшчу, дзе зараз пачынае новае жыццё.
Былая палітзняволеная пенсіянерка праз «крымінальнае» мінулае апынулася ў сацыяльнай і фінансавай ізаляцыі. Пасля турмы ад яе адвярнуліся блізкія, а без працы, жывучы на маленькую пенсію, яна ледзь зводзіць канцы з канцамі. Ёй патрэбна падтрымка на аднаўленне здароўя і ранейшага жыцця.
Беларускі добраахвотнік служыў ва Украіне з 2023 года, у тым ліку пад Бахмутам, дзе атрымаў раненне. Зараз ён знаходзіцца ў Еўропе і чакае рашэння па міжнароднай абароне. Да атрымання дазволу на працу яму патрэбна дапамога на жыллё і базавыя выдаткі.
Дзяўчынцы ўжо зрабілі аперацыю, наперадзе некалькі курсаў хіміятэрапіі. Сям'і патрэбныя грошы на лекі, паездкі на лячэнне ў іншым горадзе і рэабілітацыю.
Пасля сур'ёзнай траўмы беларус аказаўся прыкаваны да ложка і часова не можа працаваць. Праз ўмовы дамовы з працадаўцам ён не атрымаў страхавой кампенсацыі, і яго сям'я засталася амаль без сродкаў на час аднаўлення.
Беларускі добраахвотнік, які служыў у Інтэрнацыянальным легіёне і 79-й дэсантна-штурмавой брыгадзе, пасля вяртання да мірнага жыцця апынуўся ў цяжкай сітуацыі: пералом рукі, адсутнасць жылля і немагчымасць працаваць. Збор на лячэнне і базавыя выдаткі.
Працадаўца Наталлі не выплаціў ёй заробак. Жанчыне патрэбна дапамога, каб перажыць зіму і клапаціцца пра сабак.
У 2020 годзе Дар'ю затрымлівалі на содні. У яе атрымалася з'ехаць да таго, як прыйшлі па крымінальнай справе – і цяпер жанчына чакае рашэння па палітычным сховішчы ў ЗША. Каб павысіць свае шанцы, яна наняла адваката.
Вяртацца добраахвотніку да мірнага жыцця – не менш цяжкая задача, чым звычайная баявая. Беларусу патрэбна дапамога, каб прайсці абследаванне, рэабілітацыю і пачаць жыццё з нуля.
Мінчанка Алена аль–Бшэні эмігравала з двума дзецьмі ў Францыю, каб пазбегнуць пераследу сілавікоў. Жанчына змагаецца за права застацца ў краіне і не быць дэпартаванай у Беларусь і мае надзвычайную патрэбу ў фінансавай падтрымцы.
Беларускі добраахвотнік абараняў Украіну з пачатку поўнамаштабнага ўварвання. Пасля перапынку прыняў рашэнне зноў вярнуцца на фронт у якасці аператара БПЛА. Для бяспечнага і эфектыўнага выканання задач яму патрэбна даўкамплектаваць экіпіроўку.
Ала Сакаленка прыехала ў Беларусь на касметычную аперацыю, а апынулася ў калоніі па сфабрыкаванай справе. Выдаткі на яе ўтрыманне і адвакатаў для сям'і аказаліся такімі вялікімі, што на камунальныя плацяжы ўжо не хапала – цяпер жанчыну хочуць выселіць.
Ілля шмат гадоў быў пад палітычным пераследам у Беларусі як актывіст «Маладога фронту». Гэты ціск ўзмацніўся ў 2020 годзе і вымусіў хлопца з'ехаць у Польшчу. Доўгі час ён зарабляў на жыццё працуючы інструктарам па брэйк-дансе, але траўма калена ў пачатку года пакінула яго без сродкаў да існавання.
Сяргей і Алена Хвасцёнак разам з дзвюма дачкамі пераехалі з Беларусі ў Польшчу па палітычных матывах 2,5 гады таму. У эміграцыі ў мужчыны нечакана моцна падняўся ціск, а лекары шакавалі сям'ю навіной – у Сяргея адмовілі ныркі. Каб выратаваць мужа, Алена вырашылася на адчайны крок – аддаць яму адну са сваіх.
За дэананімізацыю супрацоўнікаў дзяржаўных органаў і сілавікоў Паўла адправілі ў ПК-22 на тры з паловай гады. Прымусіўшы напісаць прашэнне аб памілаванні, супрацоўнікі органаў працягвалі і на волі ціск і нагляд. Павел быў вымушаны з'ехаць з Беларусі.
Акцёр вымушана пакінуў Беларусь пасля прысуду, чакае дазволу на працу і мае вострую патрэбу ў падтрымцы на час, пакуль не можа зарабляць.
Беларускі добраахвотнік «Енот», служачы інструктарам тактычнай падрыхтоўкі ў складзе ВСУ, рыхтуе навабранцаў да рэальнага бою. Збор – на генератар, зарадную станцыю і абаграванне для заняткаў у холадзе і без электрычнасці.
Беларуса вымусілі з'ехаць са сваёй краіны ўжо пасля таго, як ён адбыў увесь свой тэрмін як палітзняволены. Яму прыйшлося пакінуць адну сваю маці, якая хварэе анкалогіяй.
Пасля чатырох гадоў у зняволенні за дапамогу беларусам у мяне атрымалася з'ехаць за мяжу і вывезці сям'ю, і зараз ужо мы маем патрэбу ў вашай падтрымцы.
Пасля годa с паловай у зняволенні пінчук Уладзіслаў Наварыч з'ехаў з Беларусі. Цяпер ён чакае рашэння аб прадастаўленні міжнароднай абароны і яму патрэбна падтрымка на арэнду, медыцынскую дапамогу і базавыя выдаткі ў першыя месяцы на волі.
Праваслаўны святар і заснавальнік «Хрысціянскай Візіі» Аляксандр Шрамко звяртаецца па падтрымку для свайго шасцігадовага ўнука Мацвея, у якога цяжкая форма аўтызму.
Сямейная пара пераехала ў ЗША праз пагрозу пераследу ў Беларусі. Нечакана жонка захварэла на рак і мае патрэбу ў экстранай падтрымцы для аплаты лячэння.
Канстанцін* шмат гадоў адпрацаваў у нафтахімічнай галіне. Гэта была стабільная праца і прадказальная будучыня, якая скончылася пасля выбараў 2020 года. Цяпер мужчына не можа з'ехаць з Беларусі і не можа ўладкавацца на працу, бо калісьці не застаўся ў баку.
Цэнтр Беларускай Салідарнасці – гэта юрыдычная, адукацыйная і культурная падтрымка для беларусаў у Польшчы. Сёння яго дзейнасць пад пагрозай. Цэнтру тэрмінова патрэбна фінансавая дапамога.