Яўген* удзельнічаў у мірных акцыях, а таксама дапамагаў рэпрэсаваным беларусам. Праз гэта ён патрапіў на «хатнюю хімію» па палітычным артыкуле. Падчас адбыцця пакарання яму прыйшлося цяжка працаваць, перажыць прэсінг сілавікоў і пахаваць бацьку.
Іван* шмат гадоў аддаў працы на карысць развіцця культуры ў Беларусі. Праз свае палітычныя погляды і пераслед згубіў магчымасць працаваць – гэта не толькі яго карміла, але і з’ялялася сэнсам яго жыцця. Стан здароўя Івана не дае выехаць за мяжу ў пошуках лепшай долі, але і ў Беларусі перспектыў пакуль няма.
Пасля вызвалення Сяргей* сутыкнуўся з пагрозай новага крымінальнага пераследу і з’ехаў у Польшчу. Аднак яго сям’я ўсё яшчэ ў Беларусі. Ім патрэбна дапамога, каб уз’яднацца.
Уласнік камп’ютарнага сэрвісу, дзе працаваў Антон*, закрыў фірму. Пасля гэтага мужчына з цяжкасцю знайшоў працу, але заробку ледзь хапае на жыллё.
У снежні мінулага года ў Змітра абвастрыліся праблемы са здароўем, якія ён атрымаў у турме. Зараз экс-палітзняволены не можа паўнавартасна працаваць і просіць аб падтрымцы, каб не застацца без жылля і сродкаў да існавання.
Беларуска засталася адна з трыма непаўнагадовымі дзецьмі пасля арышту мужа. Пакуль ён у турме, сям’я не спраўляецца нават з базавымі выдаткамі.
Сяргей Беляеў жыве ў Латвіі, асноўны даход мужчыны – невялікая пенсія менш за 200 еўра. Хутка яго чакае сур’ёзная аперацыя. Беларус просіць падтрымаць яго ў няпростай сітуацыі, патрэбныя сродкі на лекі і бытавыя выдаткі.
Мяне завуць Дар’я*, і я ўдзельнічала ў пратэстах у 2020 годзе. Але артыкул, па якім я апынулася за кратамі, не адносіцца да палітычных. Калі я трапіла ў калонію, сілавікі знайшлі мяне на фота з пратэстаў, і пачаўся ціск.
Былы палітзняволены пасля турмы, эміграцыі і доўгага перыяду стрэсу апынуўся ў цяжкім псіхалагічным стане: у яго дыягнаставана трывожна-дэпрэсіўнае расстройства і ПТСР. Зараз яму патрэбна дапамога на лячэнне і арэнду жылля, каб аднавіцца і зноў мець магчымасць працаваць.