Аляксандру Краўчуку з Кобрына 57 гадоў. Пасля арышту, калоніі і дэпартацыі з Беларусі ён разам з дачкой апынуўся без сродкаў да існавання. Аляксандру неабходная тэрміновая замена пратэза нагі, а таксама сродкі на жыццё.
Прыватныя зборы
Кірыл і Караліна з'ехалі з Беларусі ў Літву, калі мужчыну прысудзілі чатыры гады «хіміі з накіраваннем» па «справе Гаюна». У Караліны рассеяны склероз, і пражыць без мужа гэты тэрмін яна б не змагла па стане здароўя. Сужэнцы просяць дапамогі, пакуль не змогуць самастойна працаваць.
Сяргей Рудзянкоў трапіў за краты ў лістападзе 2022 года. Пасля вызвалення ў снежні 2025 года яго вывезлі ва Украіну – і цяпер ён будуе новае жыццё ў Літве. Нядаўна да мужчыны нарэшце прыехала сям’я.
Аляксей Філімонаў апынуўся ў эміграцыі, як і многія, праз сваю грамадзянскую пазіцыю. У 2020 годзе ён працаваў на Мінскім трактарным заводзе, удзельнічаў у стачках і мірных пратэстных акцыях. За гэта трапіў на «суткі». У 2021 годзе разам з сям’ёй з’ехаў у Польшчу, асцерагаючыся крымінальнага пераследу.
Легендаваны збор
Збор вядзецца на атрымальніка ў Беларусі і легендаваны ў мэтах бяспекі.Шматдзетная маці праз палітычны пераслед атрымала крымінальнае пакаранне і адбывала свой тэрмін у калоніі. Пасля вызвалення яе чакаў развод, беспрацоўе і безграшоўе. Яна апынулася ў адчайным становішчы і просіць аб падтрымце.
Уладзіслаў збірае €10.000 на аўтамабіль для разведгрупы.
Легендаваны збор
Збор вядзецца на атрымальніка ў Беларусі і легендаваны ў мэтах бяспекі.Вадзім* правёў чатыры гады ў калоніі строгага рэжыму па рэзананснай палітычнай справе, выйшаў на волю і спрабуе наладзіць жыццё, нават знаходзячыся пад наглядам, аднак без падтрымкі яго шматдзетная сям’я рызыкуе трапіць на прыцэл «сацыяльных службаў». Таксама мужчына мае патрэбу ў медыцынскай дапамозе пасля зняволення.
Яўген Скочка – чалавек, якога памятаюць яшчэ з канца 90-х. Адзін з лідараў «Маладога Фронту», яркі, харызматычны, смелы. Ён арганізоўваў вулічныя акцыі, быў затрыманы і праходзіў праз крымінальны пераслед яшчэ ў тыя часы, калі беларускае грамадства толькі вучылася супраціўляцца дыктатуры.
Алена эвакуявалася ў Польшчу разам з сям’ёй: мамай і двума дзецьмі. У эміграцыі на жанчыну наваліліся цяжкасці з працай і аплатай жылля, да гэтага дадалося лячэнне хрыбетніка ў дачкі. Каб замацаваць вынік лячэння, дзіцяці патрэбна платная рэабілітацыя, а ўсе сродкі, што меліся, пайшлі на лячэнне і аплату кватэры.