Былы палітзняволены пасля турмы, эміграцыі і доўгага перыяду стрэсу апынуўся ў цяжкім псіхалагічным стане: у яго дыягнаставана трывожна-дэпрэсіўнае расстройства і ПТСР. Зараз яму патрэбна дапамога на лячэнне і арэнду жылля, каб аднавіцца і зноў мець магчымасць працаваць.
Да затрымання Аляксандр працаваў на «Беларуськаліі», удзельнічаў у мірных пратэстах. Пасля выхаду з калоніі яго не пакінулі ў спакоі – і разам з сям’ёй мужчына вымушана пераехаў у Польшчу, дзе зараз пачынае новае жыццё.
Мяне завуць Кацярына Мірзоева. Я з Полацка, але пасля падзей 2020 года прыйшлося з’ехаць з Беларусі. Пяты год, з вясны 2021-га, жыву ў Польшчы, у Познані. Не люблю скардзіцца, але зараз такая сітуацыя, калі мне вельмі патрэбна падтрымка, каб перажыць аднаўленне пасля інфаркту.
Мяне завуць Дар’я*, і я ўдзельнічала ў пратэстах у 2020 годзе. Але артыкул, па якім я апынулася за кратамі, не адносіцца да палітычных. Калі я трапіла ў калонію, сілавікі знайшлі мяне на фота з пратэстаў, і пачаўся ціск.
Беларускі добраахвотнік служыў ва Украіне з 2023 года, у тым ліку пад Бахмутам, дзе атрымаў раненне. Зараз ён знаходзіцца ў Еўропе і чакае рашэння па міжнароднай абароне. Да атрымання дазволу на працу яму патрэбна дапамога на жыллё і базавыя выдаткі.
Сяргей і Алена Хвасцёнак разам з дзвюма дачкамі пераехалі з Беларусі ў Польшчу па палітычных матывах 2,5 гады таму. У эміграцыі ў мужчыны нечакана моцна падняўся ціск, а лекары шакавалі сям'ю навіной – у Сяргея адмовілі ныркі. Каб выратаваць мужа, Алена вырашылася на адчайны крок – аддаць яму адну са сваіх.
Сяргей Беляеў жыве ў Латвіі, асноўны даход мужчыны – невялікая пенсія менш за 200 еўра. Хутка яго чакае сур’ёзная аперацыя. Беларус просіць падтрымаць яго ў няпростай сітуацыі, патрэбныя сродкі на лекі і бытавыя выдаткі.
Беларускі добраахвотнік, які служыў у Інтэрнацыянальным легіёне і 79-й дэсантна-штурмавой брыгадзе, пасля вяртання да мірнага жыцця апынуўся ў цяжкай сітуацыі: пералом рукі, адсутнасць жылля і немагчымасць працаваць. Збор на лячэнне і базавыя выдаткі.
Жонка беларускага добраахвотніка, які загінуў у 2025 годзе на фронце, засталася адна з малым дзіцём у Кіеве. У яе няма падтрымкі, стабільнага даходу, а здароўе пасля родаў да канца не аднавілася. Сям'і патрэбна дапамога на жыллё, лячэнне і базавыя выдаткі.