Былая палітзняволеная пенсіянерка праз «крымінальнае» мінулае апынулася ў сацыяльнай і фінансавай ізаляцыі. Пасля турмы ад яе адвярнуліся блізкія, а без працы, жывучы на маленькую пенсію, яна ледзь зводзіць канцы з канцамі. Ёй патрэбна падтрымка на аднаўленне здароўя і ранейшага жыцця.
Мяне завуць Кацярына Мірзоева. Я з Полацка, але пасля падзей 2020 года прыйшлося з’ехаць з Беларусі. Пяты год, з вясны 2021-га, жыву ў Польшчы, у Познані. Не люблю скардзіцца, але зараз такая сітуацыя, калі мне вельмі патрэбна падтрымка, каб перажыць аднаўленне пасля інфаркту.
Жонка беларускага добраахвотніка, які загінуў у 2025 годзе на фронце, засталася адна з малым дзіцём у Кіеве. У яе няма падтрымкі, стабільнага даходу, а здароўе пасля родаў да канца не аднавілася. Сям'і патрэбна дапамога на жыллё, лячэнне і базавыя выдаткі.
Мяне завуць Дар’я*, і я ўдзельнічала ў пратэстах у 2020 годзе. Але артыкул, па якім я апынулася за кратамі, не адносіцца да палітычных. Калі я трапіла ў калонію, сілавікі знайшлі мяне на фота з пратэстаў, і пачаўся ціск.
«Мяне душылі пакетам да страты прытомнасці» – Зміцер з’ехаў з Беларусі праз рызыку новага тэрміну. Зараз ён у іншай краіне пачынае жыццё з нуля і просіць аб дапамозе.
Беларуска засталася адна з трыма непаўнагадовымі дзецьмі пасля арышту мужа. Пакуль ён у турме, сям’я не спраўляецца нават з базавымі выдаткамі.
Былы палітзняволены пасля турмы, эміграцыі і доўгага перыяду стрэсу апынуўся ў цяжкім псіхалагічным стане: у яго дыягнаставана трывожна-дэпрэсіўнае расстройства і ПТСР. Зараз яму патрэбна дапамога на лячэнне і арэнду жылля, каб аднавіцца і зноў мець магчымасць працаваць.
Беларуса вымусілі з'ехаць са сваёй краіны ўжо пасля таго, як ён адбыў увесь свой тэрмін як палітзняволены. Яму прыйшлося пакінуць адну сваю маці, якая хварэе анкалогіяй.
Беларускі добраахвотнік служыў ва Украіне з 2023 года, у тым ліку пад Бахмутам, дзе атрымаў раненне. Зараз ён знаходзіцца ў Еўропе і чакае рашэння па міжнароднай абароне. Да атрымання дазволу на працу яму патрэбна дапамога на жыллё і базавыя выдаткі.