Прыватныя зборы

Пасля ўдзелу ў пратэстах Аляксандра прысудзілі да трох гадоў «хіміі». Ён падаў апеляцыю і, пакуль суд разглядаў яе, з’ехаў у Грузію, каб пазбегнуць пакарання. Пяць гадоў ён працаваў і жыў у гэтай краіне, пакуль у яго не пачаліся праблемы з дакументамі. Цяпер мужчыне патрэбная дапамога.

У васемнаццаць гадоў Алег удзельнічаў у пратэстах у Пінску і правёў у турме больш за пяць гадоў, з іх два гады ў ізалятары. У снежні 2025 года беларуса прымусова дэпартавалі, зараз ён пачынае жыццё ў эміграцыі, просіць аб падтрымцы, каб прайсці навучанне і зарабляць на жыццё.

Андрусю Асмалоўскаму не атрымалася доўга заставацца ў эміграцыі, вярнуўся ў Беларусь у 2022–ім – і патрапіў у калонію. Цяпер мужчына пачынае новае жыццё ўжо другі раз і вельмі спадзяецца на дапамогу.

Алена Мяшчэракава ледзь не памерла ад кавіду, перажыла рэпрэсіі сілавікоў і была вымушаная з’ехаць з краіны. Калі Расія напала на Украіну, яна стала валанцёркай, але цяпер дапамога патрэбная ёй самой.

Ганне 50 гадоў. Яна была дацэнтам, кіравала кафедрай ва ўніверсітэце і займалася праектамі, якія павінны былі зрабіць беларускія гарады лепшымі. Но ў 2023 годзе яе затрымалі, калі Ганна прыехала дадому праведаць маму.

Алену і Сяргея Маўшукоў асудзілі за ўдзел у пратэстах у Пінску: сужэнцы кідалі палкі ў бок АМАПа. Іх прызналі палітзняволенымі, а пасля выправадзілі з краіны. Зараз муж і жонка маюць праблемы са здароўем. Таксама ў Беларусі засталіся іх дзеці. Пара хоча перавезці іх у Літву і просіць пра падтрымку.

Беларускі добраахвотнік і баявы медык «Вакула» дапамагае эвакуяваць параненых і забяспечвае бяспеку групы на перадавой. Збор на абсталяванне, ад якога залежаць жыцці людзей

Алена Фаміна разам з сынам жыве ў Польшчы. Ён ужо паўналетні, але з дзяцінства мае інваліднасць і патрабуе пастаяннага догляду. Алена засталася без стабільнай працы, падпрацоўвае і даглядае дзіця. Ёй патрэбна падтрымка, каб працягнуць лячэнне сына, утрымаць жыллё і выбрацца з фінансавай ямы.

Дапамагчы камандзе