
Вяртацца добраахвотніку да мірнага жыцця – не менш цяжкая задача, чым звычайная баявая. Беларусу патрэбна дапамога, каб прайсці абследаванне, рэабілітацыю і пачаць жыццё з нуля.

Вяртацца добраахвотніку да мірнага жыцця – не менш цяжкая задача, чым звычайная баявая. Беларусу патрэбна дапамога, каб прайсці абследаванне, рэабілітацыю і пачаць жыццё з нуля.

Алег страціў пальцы на нагах, і зараз хада выклікае ў яго пастаянны боль. Працаваць (і ў цэлым перасоўвацца) ён можа толькі з дапамогай грузавога электравеласіпеда.

У снежні мінулага года ў Змітра абвастрыліся праблемы са здароўем, якія ён атрымаў у турме. Зараз экс-палітзняволены не можа паўнавартасна працаваць і просіць аб падтрымцы, каб не застацца без жылля і сродкаў да існавання.

Пасля вызвалення Сяргей* сутыкнуўся з пагрозай новага крымінальнага пераследу і з’ехаў у Польшчу. Аднак яго сям’я ўсё яшчэ ў Беларусі. Ім патрэбна дапамога, каб уз’яднацца.

Іван* шмат гадоў аддаў працы на карысць развіцця культуры ў Беларусі. Праз свае палітычныя погляды і пераслед згубіў магчымасць працаваць – гэта не толькі яго карміла, але і з’ялялася сэнсам яго жыцця. Стан здароўя Івана не дае выехаць за мяжу ў пошуках лепшай долі, але і ў Беларусі перспектыў пакуль няма.

Беларуска засталася адна з трыма непаўнагадовымі дзецьмі пасля арышту мужа. Пакуль ён у турме, сям’я не спраўляецца нават з базавымі выдаткамі.

Мяне завуць Дар’я*, і я ўдзельнічала ў пратэстах у 2020 годзе. Але артыкул, па якім я апынулася за кратамі, не адносіцца да палітычных. Калі я трапіла ў калонію, сілавікі знайшлі мяне на фота з пратэстаў, і пачаўся ціск.

Беларуска, якая з’ехала з краіны пасля 2020 года, засталася без працы і перажывае цяжкую дэпрэсію з самапашкоджаннем. Ёй тэрмінова патрэбна дапамога на лячэнне і аднаўленне.

«Мяне душылі пакетам да страты прытомнасці» – Зміцер з’ехаў з Беларусі праз рызыку новага тэрміну. Зараз ён у іншай краіне пачынае жыццё з нуля і просіць аб дапамозе.