У 2020 годзе Марыя* выходзіла на пратэсты і ўдзельнічала ў страйку. Цяпер жанчына ў роспачы: былой палітзняволенай складана знайсці высокааплатную працу, грошай не хапае, а на ёй дзіця, якога Марыя гадуе адна.
Канстанцін* шмат гадоў адпрацаваў у нафтахімічнай галіне. Гэта была стабільная праца і прадказальная будучыня, якая скончылася пасля выбараў 2020 года. Цяпер мужчына не можа з'ехаць з Беларусі і не можа ўладкавацца на працу, бо калісьці не застаўся ў баку.
Сямейная пара пераехала ў ЗША праз пагрозу пераследу ў Беларусі. Нечакана жонка захварэла на рак і мае патрэбу ў экстранай падтрымцы для аплаты лячэння.
Уся сям'я нашай гераіні пацярпела ад палітычных рэпрэсій. Сама яна ўжо адбыла тэрмін, а ейныя сваякі яшчэ ў руках рэжыму. Яе сястра імкнецца перамагчы анкалогію, знаходзячыся на «хатняй хіміі», брат адбываеце тэрмін, а сама дзяўчына разам з пляменніцай змагаюцца з выпрабаваннямі эміграцыі*.
Георгій – невідушчы студэнт 4-га курса ЕГУ. Па прычыне страты гранта ён можа згубіць магчымасць працягнуць навучанне. Гэты збор – шанец для Георгія скончыць вучобу і атрымаць дыплом.
Пазаўчора маю маці падключылі да апарату штучнай вентыляцыі лёгкіх і да іншых сістэм забеспячэння жыццядзейнасці. Але мозг пашкоджаны незваротна, у нас застаўся толькі адзіны шлях. Я не ведаю, колькі ў мяне засталося часу. Можа, 5 хвілін, можа, 5 дзён, пакуль яе цела яшчэ прымае кісларод.
Пасля чатырох гадоў у зняволенні за дапамогу беларусам у мяне атрымалася з'ехаць за мяжу і вывезці сям'ю, і зараз ужо мы маем патрэбу ў вашай падтрымцы.
У лютым мінулага году мастачка і актывістка Віялета Майшук атрымала доўгачаканы дазвол на жыхарства ў Славаччыне і ўладкавалася на працу. Жыццё пачало наладжвацца, але цяжарнасць рэзка ўсё змяніла: яе звольнілі, і цяпер яна засталася без зберажэнняў і магчымасці зарабляць.
Праваслаўны святар і заснавальнік «Хрысціянскай Візіі» Аляксандр Шрамко звяртаецца па падтрымку для свайго шасцігадовага ўнука Мацвея, у якога цяжкая форма аўтызму.